تبلیغات
اهالی بهشت و جهنم - حَشْر

حَشْر

نویسنده: مدیر وبلاگ
تاریخ: جمعه 25 مرداد 1392 ـ 16:10

(وَ اِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَحْشُرُهُمْ اِنَّهُ حَکِیْمٌ عَلِیمٌ). (سوره‌ی حجر، آیه‌ی 25)

«به یقین پروردگار تو آن‌ها را (در قیامت) جمع و محشور می‌کند؛ چرا که او حکیم و دانا است.»

تعبیر دیگری که آن هم در آیات فراوانی از قرآن مجید درباره‌ی قیامت آمده است تعبیر «حشر» است چنان‌که در آیه‌ی مورد بحث می‌فرماید: «به یقین پروردگار تو آن‌ها را (در قیامت) جمع و محشور می‌کند؛ چرا که او حکیم و دانا است»: (وَإِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَکِیمٌ عَلِیمٌ).

حکمت او ایجاب می‌کند که با مرگ انسان همه چیز پایان نگیرد وگرنه زندگی دنیا و خواب و خور و پوشیدن و نوشیدن، بی‌ارزش‌تر از آن است که هدف آفرینش این انسان والا و این جهان پهناور باشد.

علم او نیز سبب می‌شود که در امر معاد و حشر و نشر و حساب و کتاب بندگان ـ جمع کردن ذرات پراکنده‌ی وجود آن‌ها و همچنین جمع کردن اعمال و اقوال آنان ـ مشکلی پیش نیاید چرا که او همه چیز را می‌داند و از همه چیز باخبر است.

تعبیر «حشر» حدود سی بار در آیات قرآن مجید و در سوره‌های مختلف در مورد قیامت به کار رفته است و این گستردگی دلیل بر اهمیت آن از دیدگاه قرآن می‌باشد.

واژه‌ی «حشر» در لغت بنا به نقل مقاییس به معنای جمع کردن توأم با راندن است و گاه به هر گونه جمع نیز گفته می‌شود؛ و به گفته‌ی مفردات به معنای بیرون بردن جمعی از قرارگاهشان به سوی میدان جنگ و مانند آن است و لذا در روایت آمده است: «اَلنَّساءُ لا یُحْشَرْنَ»: یعنی: «زنان به سوی میدان جنگ برده نمی‌شوند.»

در التحقیق آمده که ریشه‌ی اصلی آن سه معنا را فرا می‌گیرد: بعث، سوق و جمع (برانگیختن، حرکت دادن و جمع کردن).

«حَشَراتُ اْلأَرْضِ» به معنای جنبنده‌های کوچک است که به خاطر کثرت و حرکت و رانده شدن به این نام نامیده شده‌اند.

استفاده از این تعبیر برای معاد و روز قیامت به خاطر آن است که همه‌ی انسان‌ها که در طول تاریخ بشر بر صفحه‌ی زمین ظاهر شده‌اند در آن روز یک‌جا جمع می‌شوند و به سوی دادگاه عدل الهی برای حساب و کتاب و سپس به سوی بهشت و دوزخ رانده می‌شوند.

اضافه بر این در آن روز، ذرات وجود هر انسانی که در مناطق مختلف کره‌ی زمین و حتی گاهی در دریاها و فضا پراکنده شده به فرمان الهی در کنار هم جمع می‌شوند و روح به آن‌ها بازمی‌گردد، نه تنها خود آن‌ها که اعمالشان نیز گردآوری می‌شود؛ بنابراین روز قیامت روز جمع و حشر در ابعاد مختلف است.

بلکه از پاره‌ای از روایات اسلامی استفاده می‌شود که در قیامت نه تنها اهل زمین که اهل آسمان‌ها نیز با آن‌ها اجتماع می‌کنند و به همین دلیل در تفسیر «یوم‌التلاق»: (روز تلاقی) که یکی از نام‌های قیامت است و در سوره‌ی غافر، آیه‌ی 15 به آن اشاره شده از امام صادق (ع) چنین می‌خوانیم که فرمود:

«یَوْمَ یَلْتَقی اَهْلُ السَّماءِ وَ اهْلُ الاَْرْضِ»:

«روزی که اهل آسمان‌ها با اهل زمین ملاقات می‌کنند!.»1


1. پیام قرآن، جلد 5. (با تفاوت در متن)



داغ کن ـ کلوب دات کام
نظرات () 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.